Een missie hebben we allemaal

Nu ik de balans opmaak van dit jaar en eens goed terugkijk, komen er vragen bij me naar boven. Wat voeg ik toe? Ik, Angelique Verhoeven, Hartenboerin?

Hoe fijn zou het zijn, als ik mijn missie uit kan blijven voeren? Dat ik eindelijk, op mijn 43e mag doen, waar ik voor in de wieg gelegd ben, dat is een groot geschenk.Doen waar je hart ligt geeft veel voldoening. Ook in geld uitgedrukt? Nee, er is een bescheiden maandelijks bedrag voor mijn bijdrage beschikbaar gesteld.
Dat ik dit vol passie doe, voel ik aan het vuur in mijn donder als ik praat over Hartenboeren en wat ik mag betekenen voor mensen.
Ik geef woorden aan dat vuur en soms is dat behoorlijk vurig. Ook in onderhandelingsgesprekken. Het is heel simpel....als ik vind dat er iets gezegd moet worden, dan zeg ik het en een goeie die mij tegenhoudt. Is dat altijd even makkelijk? Nee. Is het verstandig? Nee, ook niet altijd. Is het diplomatiek? NEE, dat al helemaal niet.
Maar daar voor loop ik ook niet rond op deze prachtige planeet, om diplomatiek of verstandig te zijn. Ik ben hier om mensen in contact te brengen met de natuur zodat ze hun eigen heelmeester en leermeester kunnen gaan worden.
Als ik praat over Hartenboeren, heb ik het over mijn toekomst en over die van Peter. Over hoe wij samen anderen kunnen ondersteunen bij het volgen van hun hart en helder te krijgen waar zij voor in de wieg zijn gelegd want een missie hebben we allemaal. En een schoorsteen die moet roken OOK!

terug