Mijn politieman (Gedicht)

Ik weet niet wat jij ziet
maar ik zie een man
stuk van verdriet

Gebroken, geknakt
door de maatschappij
in de pan gehakt

Hij biedt rust
Een luisterend oor
Orde!
Maar iedereen flipt door, en door, en door

Gekke menigte
Onrust in de wijk
Harde klappen,
een grote bek
De heksenketel wordt te gek!

Kogels vangen
Boetes schrijven
Aan de stok met asociale wijven
Iedereen aan de pillen
Kinderen die gillen

Overal sirenes
niet meer te houwen....
Hij verliest zijn zelfvertrouwen

Maatschappij,
wat doe je met die vent van mij?

Ik weet niet wat jij ziet
maar ik zie mijn man
stuk van verdriet

terug